Kwaliteit van mijn drinkwater
- Home
- Verbruikers
- Kwaliteit van mijn drinkwater
Kraanwater wordt zeer sterk gecontroleerd, niet alleen door de waterbedrijven zelf maar ook door onafhankelijke laboratoria. Wist je dat kraanwater aan 67 kwaliteitseisen moet voldoen? Drink het dus zonder zorgen. Het is gegarandeerd gezond.
Toch krijgen we regelmatig vragen over de kwaliteit van het drinkwater. De meest courante vragen en antwoorden hebben we voor je gebundeld in een overzicht.
Informatie over de samenstelling van het kraanwater bij je thuis vind je op de website van je waterbedrijf:
Vind je geen antwoord op jouw vraag? Neem dan even contact op met je waterbedrijf.
Hoe gezond is mijn kraanwater?
In dit filmpje laten we zien hoe water gezuiverd wordt tot kraanwater.
Het water wordt uit de grond gehaald (grondwater) of uit grote rivieren zoals de Maas of het Albertkanaal (oppervlaktewater). Dit water wordt gezuiverd in een zuiveringsproces dat we ook wel een ‘zuiveringstrein’ noemen. Zo’n zuiveringstrein bestaat uit meerdere stappen van zuivering van water. Dat proces is afhankelijk van de waterbron. Grondwater wordt dus anders gereinigd dan oppervlaktewater. En grondwater dat uit een diepte van -200m komt wordt anders gezuiverd dan grondwater dat zich op -30m bevindt. De actiefkool in het zuiveringsproces haalt de meeste onzuiverheden, zoals pesticiden, uit het water. Indien dit onvoldoende is, worden extra stappen, zoals een oxidatietrap (afbreekstap), toegevoegd. Wanneer er dus toch onzuiverheden in het water zouden belanden, worden deze eruit gefilterd in het zuiveringsproces.
Het geleverde kraanwater moet echter niet enkel van goede kwaliteit zijn op het ogenblik dat het water het waterproductiecentrum verlaat. De kwaliteit moet behouden blijven tijdens de opslag en distributie van het kraanwater. Daarom is er nood aan desinfectie. Voor desinfectie kunnen verschillende technieken worden ingezet, gekoppeld aan de fysische behandelingsprocessen (beluchting, vlokvorming, filtratie over zandfilters en actiefkool): desinfectie met chloor en/of chlooramines, desinfectie met chloordioxide, desinfectie met ozon, desinfectie met UV-licht, al dan niet in combinatie met radicaalvormers. De waterbedrijven zorgen er via het behandelingsproces (zandfilters en actiefkoolfilters) voor dat het gehalte van organische stoffen sterk verlaagd wordt vooraleer ze chloor toevoegen in de waterbehandeling. Bovendien wordt de chloordosering zo laag mogelijk gehouden. Daarvoor werden er normwaarden bepaald. De waterbedrijven controleren het chloorgehalte continu met gevoelige online metingen en passen de chloordosering automatisch aan in functie van de meetresultaten. Hierdoor wordt de vorming van desinfectiebijproducten strak in de hand gehouden.
Elk jaar stelt VMM – de Vlaamse Milieumaatschappij - een rapport op over de drinkwaterkwaliteit. Dat vind je terug op de website van VMM. Dat rapport wordt opgemaakt op basis van zo’n 100.000 steekproeven. Daarvoor worden er proeven afgenomen in alle waterbronnen, maar ook tijdens en na het zuiveringsproces. Bovendien worden er 10.000 steekproeven gedaan aan de kraan bij de consumenten.
Kraanwater wordt veelvuldig getest in laboratoria. Er worden steekproeven gedaan in functie van de risicoanalyse van de waterbron. De waterbedrijven zoeken daarbij voortdurend naar nieuwe stoffen in het kraanwater. De ontwikkelingen worden op de voet gevolgd. Zo voorzien de drinkwaterlabo’s intussen veel meer parameters dan wettelijk voorzien. We kunnen dus met zekerheid stellen dat kraanwater in Vlaanderen veilig is om te drinken.
Elk jaar stelt VMM - de Vlaamse Milieumaatschappij - een rapport op over de drinkwaterkwaliteit. Dat vind je terug op de website van VMM. Dat rapport wordt opgemaakt op basis van zo’n 100.000 steekproeven in alle waterbronnen en in en na de zuiveringstreinen en ook een 10.000 steekproeven aan de verbruikskraan bij de consumenten thuis.
Louise legt in dit filmpje nog eens kort uit hoe dat net in zijn werk gaat.
Tijdens je zwangerschap en voor de bereiding van babyvoeding mag je kraanwatergebruiken mits dit voldoet aan enkele voorwaarden. Die voorwaarden kan je hieronder vinden. Voor nog meer informatie verwijzen we graag door naar de website van:
Voorwaarden voor het veilig gebruik van kraanwater:
- Water moet zo weinig mogelijk nitraat en natrium (= zout) bevatten. Nitraat op zich is niet schadelijk. Wel kan nitraat omzetten in nitriet. Een teveel aan nitriet leidt tot onvoldoende zuurstoftransport in het bloed. Voor baby's ouder dan 4 maanden is maximaal 25 mg nitraat per liter water veilig. In bepaalde streken kan dit nitraatgehalte overschreden worden. Kraanwater voldoet vaak aan deze vereiste. Afhankelijk van waar het water vandaan komt, kunnen de waarde wel verschillen. Om de juiste waarden te kennen neem je best contact op met je waterbedrijf. Respecteer sowieso de ontluchtingstijd: laat het water even stromen alvorens het op te vangen.
- Om veilig van je kraanwater te drinken, moet je er zeker van zijn dat je geen loden leidingen door je huis hebt lopen. Om als zwangere vrouw of jonge mama en papa dus helemaal gerust te zijn, zou je je kraanwater best testen op lood en nitraat.
- Zorg dat er geen rechtstreekse verbinding is tussen het leidingwatercircuit en circuits voor ander water (bv. regenwater).
- Gebruik alleen koud water rechtstreeks uit de kraan, want lauw of warm water afkomstig uit geisers of boilers kan metalen bevatten.
- Onderhoud de kraan en de onmiddellijke omgeving ervan zeer goed.
- Het water hoeft niet gekookt te worden en er mogen geen ontsmettende middelen aan toegevoegd worden.
- De Hoge Gezondheidsraad raadt het gebruik van waterfilters, ook tafelmodellen, af.
Een deel van het drinkwaternet bestaat nog uit leidingen in vezelcement. Deze houden echter geen risico in voor de gezondheid.
De Wereldgezondheidsorganisatie is de wereldwijde referentie op het vlak van gezondheidsrisico’s met betrekking tot drinkwater. Zij bevestigt op basis van de resultaten van beschikbare wetenschappelijke studies dat asbestvezels enkel schadelijk zijn bij inademing en niet bij orale inname, dus ook niet bij het drinken van water. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft in de laatste ‘Richtlijnen voor de kwaliteit van drinkwater’ van 2011 geen normering opgenomen voor asbest. Ook de Europese drinkwaterwaterrichtlijn bevat geen norm voor asbest in drinkwater.
De kans dat asbestvezels vrijkomen in drinkwater is klein: de asbestvezels in de drinkwaterleidingen zijn vast gebonden door het omhullende cement. Daarnaast zorgen wij ervoor dat het water dat wij verdelen in evenwicht is (niet zuur) zodat dit cement niet kan oplossen, wat de kans op het vrijkomen van vezels verder verkleint.
Kraanwater is een natuurlijk product. Het heeft niet overal dezelfde samenstelling en dus ook niet overal dezelfde smaak. Zo smaakt kraanwater dat gewonnen wordt uit oppervlaktewater ook anders dan kraanwater dat uit grondwater wordt bereid.
Je kan de smaakverschillen vergelijken met die tussen de verschillende flessenwaters. Smaak is vaak een kwestie van persoonlijke voorkeur. De smaakverschillen doen geen afbreuk aan de kwaliteit van het drinkwater. Binnen de Europese Unie moeten alle waterbedrijven aan dezelfde normen voldoen.
Tip: water dat lange tijd heeft stilgestaan in de leidingen, smaakt niet lekker. Laat daarom bij aankomst in een vakantiewoning - of wanneer je weer thuis komt na vakantie - de kraan even lopen voordat je ervan drinkt.
Wat zit er (niet) in mijn kraanwater?
De samenstelling van het kraanwater is afhankelijk van de herkomst van het water. Zo heeft kraanwater dat uit grondwater wordt gewonnen een andere samenstelling dan kraanwater dat uit oppervlaktewater wordt bereid. Soms wordt het water van verschillende bronnen gemengd, zodat de samenstelling kan wisselen. Maar in ieder geval voldoet het steeds aan alle wettelijke normen.
De gemiddelde samenstelling van het water bij je thuis vind je op de website van jouw waterbedrijf:
Weet je niet wie je waterbedrijf is? Je vindt het snel terug op onze website.
Chloor wordt gebruikt om de eventuele bacteriën in het drinkwater te doden. Drinkwater is immers rein water. Hoewel soms op alternatieve ontsmettingsmethodes een beroep wordt gedaan, is het toevoegen van een beetje chloor aan het drinkwater vaak onvermijdelijk. Chloor heeft namelijk een langdurige werking. Daardoor blijft het water ook tijdens het transport van het drinkwaterreservoir naar jouw kraan bacterievrij. Chloor kan echter reageren met andere stoffen en daardoor schadelijk worden. De gevormde chloorverbindingen zijn dan ook strikt gereglementeerd in de drinkwaternormen en zijn veilige grenswaarden. De concentratie van chloor in het drinkwater, uitgedrukt in Cl2, blijft dan ook ver beneden de maximumnorm van 0,25 mg/l. Chloor wordt echter reeds in zeer lage concentraties geroken en dat zorgt soms - onterecht - voor ongerustheid. Er wordt net voldoende chloor toegevoegd om het water kiemvrij te houden. Dat betekent dat we steeds ver onder de maximaal toegelaten norm van 0,25 mg/l blijven. Er is dan ook geen enkel gezondheidsrisico.
Chloor heeft een doordringende geur. Daarom kan je de aanwezigheid van chloor bijna altijd merken, zelfs in heel lage concentraties. De chloorgeur verdwijnt echter heel snel. Gebruik enkele druppeltjes citroensap of laat het water even rusten in een open karaf in de koelkast. De geur zal vanzelf verdwijnen.
Lood kan langs vele wegen ons lichaam bereiken. Ons organisme neemt stofdeeltjes op van lood dat in het milieu aanwezig is. Ook in voeding en dranken zitten vaak sporen van lood. In woningen komt lood meestal vrij door slijtage van oude, loodhoudende verf. Dat is één van de belangrijkste oorzaken van loodvergiftiging.
Alles wel beschouwd, is de inname van lood via kraanwater dus heel beperkt. Maar lood is reeds in beperkte hoeveelheden giftig, en de overheid heeft dus terecht strenge normen opgelegd. De maximaal toegelaten loodconcentratie bedraagt 10 microgram per liter.
Lood vind je zelden terug in het grond- of oppervlaktewater. Het lood in het drinkwater is bijna steeds afkomstig van loden leidingen. Lood lost namelijk gemakkelijk op in water. Indien er tijdens nutswerken aan de waterleidingen, loden leidingen worden teruggevonden, worden deze binnen een redelijke termijn vervangen.
Ook de samenstelling van het water speelt een belangrijke rol. Het waterbedrijf levert water waarvan de samenstelling garandeert dat er weinig of geen lood wordt opgenomen uit de buiswand. In woningen met loden leidingen plaats je daarom best ook geen waterverzachter. Die verandert de samenstelling van het water, en zo kan toch lood in het water terechtkomen.
Indien jouw huis nog loden binnenleidingen heeft, doe je er goed aan om vooral bij het water dat je gebruikt als drinkwater, de kraan één tot twee minuten te laten lopen. Zo spoel je de leiding loodvrij. Het water dat zo dreigt verloren te gaan, kan je gebruiken om de planten water te geven of schoon te maken. Je kan er natuurlijk ook voor kiezen om alle loden binnenleidingen te vervangen, maar dat is financieel en praktisch niet altijd haalbaar.
In het oppervlakte- en grondwater dat de waterbedrijven gebruiken voor de productie van kraanwater vinden we nitraten terug. Die komen via bemesting, bijvoorbeeld door landbouwers, in het water terecht.
Op zichzelf zijn nitraten niet schadelijk of giftig. Ze komen trouwens op natuurlijke wijze en vaak in aanzienlijke hoeveelheden voor in de meeste voedingsmiddelen. De bacteriën in onze maag en darmen zetten deze nitraten echter om tot nitriet, en dat is wel schadelijk voor de gezondheid. Het belemmert het zuurstoftransport in ons bloed.
De hoeveelheid nitraat die in het kraanwater mag voorkomen, is wettelijk begrensd tot maximum 50 microgram per liter. De Wereldgezondheidsorganisatie stelt dat deze norm voor niemand een bedreiging vormt, ook niet voor zwangere vrouwen of baby's. Enkel bij zuigelingen met ernstige maag- en darmstoornissen bestaat het gevaar dat meer nitraat wordt omgezet in nitriet. In dat geval is het aan te raden om voor de bereiding van de flesvoeding gebruik te maken van nitraatarm mineraalwater.
Het waterbedrijf waakt er nauwgezet over dat de norm van 50 microgram per liter nergens overschreden wordt. Dat kan door gebruik te maken van hoogtechnologische behandelingstechnieken, of door nitraatrijk en nitraatarm water te mengen.
Kraanwater wordt streng gecontroleerd, ook op pesticiden. Uit de controles van het water blijkt dat de concentraties van gevonden stoffen steevast ver onder de Europese norm liggen. De Europese normen op dit vlak zijn trouwens een stuk strenger dan wat de Wereldgezondheidsorganisatie voorschrijft.
Bovendien wordt er continue gezocht naar nieuwe stoffen en worden ontwikkelingen op de voet gevolgd. We kunnen dus met zekerheid stellen dat kraanwater in Vlaanderen veilig is om te drinken.
Elk jaar stelt VMM – de Vlaamse Milieumaatschappij - een rapport op over de drinkwaterkwaliteit. Dat vind je terug op de website van VMM. Dat rapport wordt opgemaakt op basis van zo’n 100.000 steekproeven. Daarvoor worden er proeven afgenomen in alle waterbronnen, maar ook tijdens en na het zuiveringsproces. Bovendien worden er 10.000 steekproeven gedaan aan de kraan bij de consumenten.
Bekijk het rapport ‘Kwaliteit van het drinkwater’ van VMM
De waterbedrijven zetten actief in op een gericht beschermingsbeleid om te vermijden dat deze stoffen in de waterbronnen terechtkomen. Bovendien wordt het water onderworpen aan een uitgebreid zuiveringsproces, vooraleer het bij de waterbedrijven vertrekt. Daarbij worden eventuele onzuiverheden uit het drinkwater verwijderd.
Kraanwater wordt streng gecontroleerd, ook op medicijnen en drugs. Uit de controles van het water blijkt dat de concentraties van gevonden stoffen steevast ver onder de Europese norm liggen. Bovendien wordt er continue gezocht naar nieuwe stoffen en worden ontwikkelingen op de voet gevolgd. We kunnen dus met zekerheid stellen dat kraanwater in Vlaanderen veilig is om te drinken.
Elk jaar stelt VMM – de Vlaamse Milieumaatschappij - een rapport op over de drinkwaterkwaliteit. Dat vind je terug op de website van VMM. Dat rapport wordt opgemaakt op basis van zo’n 100.000 steekproeven. Daarvoor worden er proeven afgenomen in alle waterbronnen, maar ook tijdens en na het zuiveringsproces. Bovendien worden er 10.000 steekproeven gedaan aan de kraan bij de consumenten.
Bekijk het rapport ‘Kwaliteit van het drinkwater’ van VMM
In het afvalwater in de riolering zitten wel lage concentraties van medicatie en drugs. De waterbedrijven zetten actief in op een gericht beschermingsbeleid om te vermijden dat deze stoffen in de waterbronnen terechtkomen. Bovendien wordt het water onderworpen aan een uitgebreid zuiveringsproces, vooraleer het bij de waterbedrijven vertrekt. Daarbij worden eventuele onzuiverheden uit het drinkwater verwijderd.
Aluminium komt nauwelijks in het water voor, en ook bij de productie van kraanwater wordt het slechts heel beperkt gebruikt. De eventuele aanwezigheid van aluminium in het kraanwater blijft in ieder geval steeds ver onder de norm die door de Wereldgezondheidsorganisatie als een gezondheidsrisico wordt beschouwd.
Elk jaar stelt VMM – de Vlaamse Milieumaatschappij - een rapport op over de drinkwaterkwaliteit. Dat vind je terug op de website van VMM. Dat rapport wordt opgemaakt op basis van zo’n 100.000 steekproeven. Daarvoor worden er proeven afgenomen in alle waterbronnen, maar ook tijdens en na het zuiveringsproces. Bovendien worden er 10.000 steekproeven gedaan aan de kraan bij de consumenten.
Kraanwater wordt streng gecontroleerd, ook op hormonen. Uit de controles van het water blijkt dat de concentraties van gevonden stoffen steevast ver onder de Europese norm liggen. Bovendien wordt er continue gezocht naar nieuwe stoffen en worden ontwikkelingen op de voet gevolgd. We kunnen dus met zekerheid stellen dat kraanwater in Vlaanderen veilig is om te drinken.
Elk jaar stelt VMM – de Vlaamse Milieumaatschappij - een rapport op over de drinkwaterkwaliteit. Dat vind je terug op de website van VMM. Dat rapport wordt opgemaakt op basis van zo’n 100.000 steekproeven. Daarvoor worden er proeven afgenomen in alle waterbronnen, maar ook tijdens en na het zuiveringsproces. Bovendien worden er 10.000 steekproeven gedaan aan de kraan bij de consumenten.
Bekijk het rapport ‘Kwaliteit van het drinkwater’ van VMM
In het afvalwater dat we afvoeren zitten wel lage concentraties van hormonen. De waterbedrijven zetten actief in op een gericht beschermingsbeleid om te vermijden dat deze stoffen in de waterbronnen terechtkomen. Bovendien wordt het water onderworpen aan een uitgebreid zuiveringsproces, vooraleer het bij de waterbedrijven vertrekt.
We meten slechts lage waarden fluoride in kraanwater. Deze fluoride is bovendien van natuurlijke oorsprong. In Vlaanderen wordt er nooit fluoride toegevoegd aan het kraanwater.
Er bestaat nog geen betrouwbare methode om te meten hoeveel micro- of nanoplastics er in kraanwater of andere dranken aanwezig zijn. Ook in de wetgeving zijn hiervoor nog geen specifieke normen opgenomen.
In principe worden de microplastics die in de waterbronnen zitten grotendeels verwijderd in het productieproces van kraanwater.
Verschillende Vlaamse universiteiten doen momenteel onderzoek naar de aanwezigheid van microplastics in water - ook in kraanwater - en naar betrouwbare en geavanceerde detectiemethoden die het mogelijk maken om de aanwezigheid van microplastics beter op te volgen.
Kraanwater wordt streng gecontroleerd, ook op PFAS.
In een oriënterend onderzoek van het Agentschap Zorg en Gezondheid en de VMM in samenwerking met de waterbedrijven in 2018 zijn inderdaad PFAS-stoffen teruggevonden in het drinkwater. De gemeten concentraties liggen echter ruim onder de Europese norm die in 2020 is ingevoerd: die bepaalt dat er maximaal 100 nanogram per liter in ons drinkwater mag zitten. Een uitgebreid vervolgonderzoek in 2021, waarbij per representatieve locatie meerdere metingen zijn uitgevoerd, bevestigt dit beeld.
Sinds 2023 is er in de Vlaamse wetgeving een norm opgenomen voor PFAS. Elk jaar stelt VMM – de Vlaamse Milieumaatschappij - een rapport op over de drinkwaterkwaliteit. Dat vind je terug op de website van VMM. Dat rapport wordt opgemaakt op basis van zo’n 100.000 steekproeven. Daarvoor worden er proeven afgenomen in alle waterbronnen, maar ook tijdens en na het zuiveringsproces. Bovendien worden er 10.000 steekproeven gedaan aan de kraan bij de consumenten.
Wat bij tijdelijke problemen met mijn kraanwater?
Waterbedrijven stellen hoge eisen aan de kwaliteit van kraanwater. Daarom zijn af en toe onderhoudswerken nodig om het leidingnet in goede staat te houden. Bij deze werken is er een risico op verontreiniging in de leidingen.
Daarom spoelt het waterbedrijf de leidingen na de werken eerst grondig en controleert het kraanwater op verontreinigingen. Deze analyse, uitgevoerd in een erkend laboratorium, kan enkele dagen duren. Tijdens deze periode raden we je aan veiligheidshalve het kraanwater bestemd voor consumptie minstens 5 minuten te koken voor gebruik.
Kook je kraanwater minstens 5 minuten voor je het gebruikt voor:
- Drinken
- Bereiden van drank (bv. soep, koffie, thee)
- Bereiden van voedsel (en het wassen van groenten en fruit)
- Reinigen van open wonden
- Tanden poetsen
Je kan het kraanwater zonder koken gebruiken voor:
- Douchen en baden
- Wassen en afwassen (let op: flesjes voor babyvoeding eerst steriliseren voor gebruik)
- Schoonmaken
- Doorspoelen van toilet
Nog vragen? Contacteer dan even je waterbedrijf.
Wanneer er een probleem is in één van de waterwinningspunten, dan stopt het waterbedrijf onmiddellijk met het innemen van water van die bron. De vervuiling wordt vervolgens gemonitord. Zo gaat men na of en wanneer de bron terug bruikbaar is.
De waterbedrijven hebben grote waterreservoirs om ervoor te zorgen dat ze altijd kraanwater kunnen blijven leveren als een waterbron uitvalt. Soms wordt er ook overgeschakeld op waterlevering vanuit een ander waterproductiecentrum.
Als er kwaliteitsproblemen optreden die mogelijke gezondheidsrisico's inhouden dan melden de waterbedrijven die aan getroffen consumenten, de Vlaamse Milieumaatschappij en het Departement Zorg.
Wil je je water laten testen? Neem dan contact op met je waterbedrijf. Dat kan je kraanwater testen op bacteriën en op metalen.
Wanneer er problemen zijn met je kraanwater en er sprake is van een afwijkende kleur of geur, dan zal je waterbedrijf het water kosteloos controleren. Wanneer er echter geen problemen zijn maar je graag je water een keer laat testen, dan betaal je hiervoor een bijdrage. De prijzen kan je terugvinden op de website van je waterbedrijf.
De meeste mensen denken dat het kalk is. Dat is niet zo. De melkachtige kleur heeft alles te maken met heel fijne luchtbelletjes in het water.
Vanwaar komen die?
In water zit opgeloste lucht. Bij daling van de druk en stijging van de temperatuur in de leiding vermindert de oplosbaarheid. Hierdoor komen soms heel fijne luchtbelletjes vrij, zoals bij het ontkurken van een fles champagne. De speling van het licht geeft dan een melkachtige kleur aan het water. In minder dan een minuut stijgen de luchtbelletjes naar de oppervlakte en verdwijnen uit het water. Dat wordt dan weer helder. Dit verschijnsel heeft geen invloed op de kwaliteit.
Bruin water is vaak het gevolg van ijzer in je kraanwater. IJzer zet zich af in de leidingen en kan loskomen wanneer er plots veel water in hoge snelheid door de leiding gaat. Je kan best gedurende een halfuur geen water afnemen. Blijft het water ook nadien bruin kleuren, neem dan even contact op met je waterbedrijf.
Water met ijzer ziet er vies uit, maar het is niet ongezond. Karel Goos legt in dit filmpje alles nog eens kort uit.
Wat met (kraan)water bij mij thuis?
Oude leidingen hoeven niet slecht te zijn. Enkel loden leidingen zorgen voor te veel lood in het kraanwater, wat ongezond is. Die kan je best zo snel mogelijk laten vervangen. Hoe je lood kan herkennen wordt in dit filmpje uitgelegd.
Meer info over loden leidingen vind je op de website van VMM.
Karel Goos legt in dit filmpje kort uit waar je op moet letten.
Hard tot zeer hard water, boven 30°F of 17°D, kan leiden tot comfortproblemen. Wanneer je hard water verwarmt boven de 55°C of als het in contact komt met lucht, bijvoorbeeld via de douchekop of aan de kraan, dan kan dat kalkafzetting veroorzaken. Op onze website staan verschillende tips om kalkaanslag te vermijden of verwijderen.
Je bent natuurlijk vrij om te kiezen of je al dan niet een waterontharder plaatst. Waak er wel over dat het ontharde water altijd voldoet aan de drinkwaternormen. Het toestel wijzigt immers de samenstelling van je water. Wens je een waterontharder te plaatsen? Dan hou je best rekening met enkele aandachtspunten. Op onze website vindt je meer informatie.
Kalkafzetting kan gebeuren op plaatsen waar er hard water verwarmd wordt of in contact komt met lucht. Zo kan kalkaanslag bijvoorbeeld voorkomen op de douchekop of aan de kraan. Je kan dit verwijderen met een azijnoplossing. Wanneer je comfortproblemen ondervindt, kan een centrale waterontharder hulp bieden.
Wat "hard water" precies is en hoe hard het water bij jouw thuis is, lees je hier.
Onthard water is voor de meeste mensen veilig en perfect drinkbaar. Dit geldt echter niet voor mensen die een natriumbeperkt of zoutloos dieet volgen. De meeste waterverzachters werken immers volgens het principe van de ionenuitwisseling. Hierbij worden calcium- en magnesiumionen verwisseld voor natriumionen. Bij onthard water neemt dus het natriumgehalte toe. Het natriumgehalte in onthard water is weliswaar vrij laag, toch kan dit nog te veel zijn voor iemand die een natriumarm dieet volgt. Gewoon drinkwater gebruiken is in dat geval dan ook de betere optie.
Bovendien is het belangrijk dat de filter goed onderhouden wordt, heeft het gebruik van een filter geen effect op je gezondheid.
Marjolein Vanoppen vat alles nog eens samen in dit filmpje.
Water dat opgewarmd wordt in boilers, geisers enzovoort heeft niet meer de kwaliteit van drinkwater. De opwarming zet een aantal chemische processen in beweging: de samenstelling van het water verandert, het water bevat minder zuurstof, het smaakt niet meer lekker en er kan zich schadelijk nitriet hebben gevormd.
Warm water versnelt ook corrosie of roestvorming. Het warme water uit de waterleiding lost bepaalde stoffen makkelijker op, en daarom kan warm water veel meer koper, ijzer, nikkel, zink en lood bevatten dan koud water.
Gebruik daarom voor de bereiding van voedsel en warme dranken steeds koud water. Is jouw keuken uitgerust met een mengkraan, draai deze dan in de stand "koud water" en laat het water enkele seconden lopen, zodat je zeker bent dat al het warme water uit de leiding is gelopen.
Wanneer je langere tijd afwezig bent, en het water al die tijd stilstaat in de leidingen, neemt het water stoffen op die van de leidingen afkomstig zijn. Dat kan gaan om lood, maar afhankelijk van de samenstelling en de hardheid van het water, kan ook ijzer, zink of koper opgenomen worden. Bovendien vormt bij stilstaand water zich aan de binnenwand van de leidingen een biofilm, waar bacteriën zich snel thuis voelen.
Daarom is het goed om bij langere afwezigheid, of zelfs gewoon 's morgen bij het opstaan, het water even te laten lopen en het toilet even door te spoelen. Als je dat eerste water opvangt en het gebruikt om mee te poetsen of de planten te begieten, gaat er bovendien geen water verloren.
Neen. Regenwater is veilig om mee te poetsen of de auto te wassen. Maar het is niet gezond genoeg om te drinken. Ook om je te wassen is regenwater niet hygiënisch genoeg.
Waarvoor gebruik ik drinkwater en waarvoor regenwater?
| Drinkwater | Regenwater |
|---|---|
| Drinken, koffie/thee zetten | Toilet doorspoelen |
| Koken, afwassen | Poetsen |
| Handen wassen, tanden poetsen | Tuin besproeien |
| Douchen, in bad gaan | Auto wassen |
Zelfs om de was te doen, kun je regenwater gebruiken, maar dan moet je de regenwaterinstallatie wel uitrusten met voldoende filters, zowel een voorfilter als een nafilter.
Drinkwaterfonteintjes moeten regelmatig onderhouden worden. Hieronder enkele tips voor een goed onderhoud:
- Plaats nieuwe fonteintjes bij voorkeur binnen en niet buiten. Dat voorkomt enerzijds dat het water in de leidingen in de winter bevriest, anderzijds wordt ook verontreiniging met bijvoorbeeld uitwerpselen van vogels vermeden.
- Hou de fonteintjes proper en controleer ze dagelijks op zichtbaar vuil. Neem het onderhoud van de fonteintjes op in onderhoudsprogramma's.
- Ontsmet de kraan van de fonteintjes regelmatig om ongewenste kiemgroei als gevolg van contact met monden en/of handen te vermijden. Je kan hiervoor ontsmettingsdoekjes op basis van ethanol gebruiken.
- Spoel de leidingen na een lange periode van stilstand om een eventuele opstapeling van kiemen en/of metalen in de leidingen weg te spoelen.
- Vervang de fonteintjes
Hoe ga ik verstandig om met water?
Op de website www.kraanwater.be vind je heel wat tips om water te besparen. We noemen er hier drie belangrijke op:
- Ga na voor welke toepassingen je regenwater kan gebruiken in plaats van kraanwater. Zo kan je bijvoorbeeld regenwater gebruiken om je tuin te besproeien (of hem eenvoudigweg niet besproeien), je toilet door te spoelen (dit scheelt je veel water), het huis te poetsen, je kleren te wassen en je planten water geven. Hou er wel rekening mee dat je circuit van regenwater volledig gescheiden dient te zijn van je kraanwatercircuit. Beide mogen niet met elkaar in aanraking komen. Vraag een loodgieter om raad.
- Gebruik minder water. Plaats een douchewekker of gebruik een bekertje om je tanden te poetsen. Zet de vaatwasser pas aan wanneer deze goed gevuld is.
- Hergebruik je water waar het kan. Plaats bijvoorbeeld een kom onder de kraan terwijl je wacht tot het water warm genoeg is om te douchen. Dat water kan je nadien nog gebruiken om mee te poetsen. Ook het water dat je gebruikt om je groenten te koken kan je perfect hergebruiken om bijvoorbeeld (wanneer het afgekoeld is, uiteraard) de planten water te geven.
Carl Heyrman legt in dit filmpje nog eens kort uit wat je zelf kan doen.
Misschien heb je weleens gezien dat een waterbedrijf de leidingen in je wijk spoelt. Daarbij vloeit heel wat water weg. Dit wordt gedaan om bezinksel in de leidingen – zoals ijzer – los te maken. Dat heeft helaas tijd én water nodig. Wij bereiden die spoeloperaties steeds goed voor. Het spoelen gebeurt dan ook enkel op de plaatsen waar een onderhoud nodig is om de kwaliteit van het water te garanderen of om het comfort voor de klant te verbeteren.
Verloren gaat dit water in principe niet. Het trekt immers in de grond en vult zo de grondwaterreserves aan. Uiteraard trachten we om zoet water niet verloren te laten gaan en versneld af te voeren in riolen of beken.
Karel Goos ligt alles nog eens toe in dit filmpje.